چگونه هیپرتروفی عضلانی رخ می دهد ؟

۱۳۹۹/۰۳/۱۶
گزارش اشکال!
هیپرتروفی عضلانی اصطلاحی برای رشد و افزایش اندازه سلول های عضلانی است. شایع ترین نوع هیپرتروفی عضلانی در ورزش های بدنی مانند وزنه برداری اتفاق می‌افتد.
هیپرتروفی عضلانی

پروسه هیپرتروفی عضلانی

هنگامی که شروع به ورزش عضلانی می‌کنید، ابتدا ضربان های عصبی زیاد می‌شود که باعث انقباض عضلات می‌شود. این به تنهایی بدون افزایش قابل توجه در اندازه عضلات باعث افزایش قدرت می‌شود. همچنان که ورزش را ادامه می‌دهید، پاسخ هایی از سیستم عصبی وجود دارد که منجر به افزایش ساخت پروتئین در طی ماه ها، بزرگ تر و قوی تر شدن سلول های ماهیچه می‌شود.
دو عامل اساسی در تحریک و ترمیم برای رشد عضلات دخیل هستند. تحریک در هنگام انقباض عضله یا در حین انجام تمرین واقعی عضله اتفاق می‌افتد. پس از هر بار تمرین دادن یک ماهیچه انقباض رخ می‌دهد که این انقباض مکرر در طول تمرین باعث آسیب به الیاف عضله داخلی می‌شود. پس از این آسیب الیاف عضلات آماده ترمیم می‌شوند و در نتیجه رشد عضلات رخ م‎ی‌دهد. ترمیم فیبر عضلانی پس از تمرین در حالی که عضلات در حالت استراحت هستند رخ می‌دهد. فیبرهای عضلانی بیشتری برای جایگزینی و ترمیم الیاف آسیب دیده ایجاد می‌شوند و رشد واقعی عضلات صورت می‌گیرد.
محققان در حال شناسایی سومین عامل مهم خستگی محیطی هستند. هنگامی که قادر به انجام تمرینات نباشید خستگی محیطی رخ می‌دهد که معمولا در پایان فعالیت شدید ایجاد می‌شود. دانشمندان معتقد هستند که هر چه عضلات سخت تر کار کنند و هرچه عضله بیشتر تحریک شود، خستگی محیطی بیشتر رخ می‌دهد در نتیجه هیپرتروفی بیشتری اتفاق می‌افتد. با این حال برای درک کامل این موضوع باید تحقیقات بیشتری انجام بگیرد. 
تأثیر ژنتیک بر هیپرتروفی عضلانی

تأثیر ژنتیک بر هیپرتروفی عضلانی

اگرچه پروسه هیپرتروفی برای همه یکسان است، اما به نظر می‌رسد نتایج ورزش شما با دیگران که همان تمرین را انجام می‌دهید متفاوت است. این تفاوت در نتایج به طور مستقیم ناشی از آرایش ژنتیکی ماهیچه های افراد است. برای برخی از افراد فرایند هیپرتروفی به مراتب بزرگتر یا با سرعتی بیشتر از سایرین رخ می‌دهد.
شکل و ظاهر یک عضله نیز فاکتورهایی هستند که براساس ژنتیک افراد متفاوت هستند. بطور مثال شکل عضله با طول تاندون های عضله مشخص می‌شود و طول تاندون یک عامل ژنتیکی است.
برای عضلات بزرگتر، بهتر است تاندون های عضلانی کوتاه تری داشته باشید. ممکن است افرادی که تاندونهای عضلانی بسیار طولانی دارند، نسبت به افرادی که تاندونهای عضلانی آن بسیار کوتاهتر است، با وجود انجام همان اندازه تمرین های وزنه برداری (یا بیشتر)، رشد عضلانی کمتری داشته باشند. 
بطور کلی عضلات شما از فیبرهای عضلانی متفاوت : نوع 1 ( با انقباض آهسته) و تیپ 2 (با انقباض سریع) تشکیل شده است و عضلات مختلف نسبت های مختلفی از الیاف نوع 1 و نوع 2 را دارند. بنابراین برای حداکثر هایپرتروفی عضلات باید همه ی فیبرهای عضلانی را تمرین بدهید. به همین دلیل است که ورزشکاران در ورزش هایی مانند فوتبال، عضلات بزرگی دارند زیرا تمرین آنها شامل انواع مختلفی از فعالیت ها است که هم الیاف سریع و هم آهسته رو مورد هدف قرار می‌دهند.
چگونه هیپرتروفی عضلانی رخ می دهد ؟

تمریناتی برای هیپرتروفی عضلانی

تمریناتی که به طور مکرر عضله را در برابر مقاومت منقبض می‌کنند منجر به رشد عضلات می‌شود. شما می‌توانید از تمرین های مختلف مانند: کاربا وزنه های آزاد، دستگاه های بدنسازی، باندهای مقاومتی و یا تمرینات وزنه برداری برای هایپرتروفی عضلات خود استفاده کنید.
برنامه های تمرینی زیادی وجود دارد که از نظر مقدار وزنه، تعداد تکرارها و فاصله زمانی بین ست ها متفاوت هستند. در حالی که نتایج نهایی آنها ممکن است به  نوع بدن شما بستگی داشته باشد. صرف نظر از برنامه ای که شما انتخاب می‌کنید باید تا حد خستگی (نارسایی عضلانی) کار کنید تا بیشترین هیپرتروفی عضلانی را داشته باشید. 
 
۱۲